06 November 07 - 13:27Meer Pick
Pick schrijft nu hier. Tegen niemand zeggen.- default - een reactie / Geen trackbacks - § ¶
De schoolopdracht waarbinnen deze blog is ontwikkeld (het creëren van een identiteit) is afgelopen. Daarom nu ook onderwerpen die buiten het thema vallen.
Met zijn kritische blik op de samenleving geeft Pick ongeremd zijn commentaar op de maatschappij. Inderdaad, de maatschappij, dat ben jij. Deze weblog is zijn zoektocht naar het antwoord op de vraag wat mensen motiveert in hun klungelige, vreemde of debiele acties en handelingen.
Pick Swart is een alter-ego van Joris Hulsbosch. De mening van Pick is niet de mening van Joris. Val Pick aan op of ondersteun zijn mening, maar niet Joris. Wat Pick schrijft is niet per definitie wat Joris vindt. Onthoud dat. Veel leesplezier.
| « | Mei 2012 | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Z | M | D | W | D | V | Z |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
01 Nov - 30 Nov 2005
01 Dec - 31 Dec 2005
01 Jan - 31 Jan 2006
01 Feb - 28 Feb 2006
01 Mrt - 31 Mrt 2006
01 Apr - 30 Apr 2006
01 Mei - 31 Mei 2006
01 Jun - 30 Jun 2006
01 Aug - 31 Aug 2006
01 Nov - 30 Nov 2007
- default - een reactie / Geen trackbacks - § ¶
Ik ergerde me vanochtend dood aan een buschauffeur, dus besloot ik maar even een briefje te schrijven. Dit is de brief die ik heb gestuurd aan de BBA, de Brabantse busexploitant.
Geachte heer/mevrouw,
Hierbij wil ik een klacht indienen over een van uw medewerkers, namelijk een buschauffeur van de BBA. Mijn klacht gaat over het zeer klantonvriendelijke gedrag en zijn rijstijl op de openbare weg. Ik hoop dat deze persoon op zijn gedrag aangesproken kan worden, en het busvervoer hierdoor verbeterd kan worden. Ik zal beschrijven wat er die ochtend zich afspeelde.
Het betreft de chauffeur van lijn 121 van Gorinchem naar ’s Hetogenbosch, die om 8.21 uur aankomt in ‘s Hertogenbosch. Om 8.08 uur stapte ik in de Curielaan in Vlijmen op deze bus. Het was erg druk, en het gangpad stond vol met mensen. Toen iemand die voorin zat wilde uitstappen, wilde hij de bus verlaten door de voorste deuren. De buschauffeur weigerde de deur open te maken, omdat hij vond dat de reiziger achter uit moest stappen. Erg kinderachtig, maar vooral erg klantonvriendelijk. Er stond bij de halte niemand om de bus in te stappen. De reiziger moest zich dus langs de dertig mensen in het gangpad zien te wringen. Dit herhaalde zich een aantal keer met meerdere reizigers. Het onderhandelen en het lopen van de mensen door de bus kostte veel tijd, waardoor ik bijna mijn trein miste.
De vertraging werd ‘goedgemaakt’ door de rijstijl van de buschauffeur. Scheurend door de straten van ’s Hertogenbosch en toeterend naar alles wat voor zijn wielen reed. Hij gaf extra gas bij fietsers die van rechts kwamen en voorrang hadden, waarna hij het nodig vond om vlak achter hun wielen door te rijden. Levensgevaarlijk, en ook al gaat het steeds maar net goed: erg onvriendelijk om je zo te gedragen in het verkeer.
Het gedrag van de buschauffeur schaadt het bedrijf BBA. Voor haar klanten in de bus, maar ook voor andere weggebruikers is dit van negatieve invloed op de mening over het busvervoer van de BBA. Mensen die weg moeten springen voor de grote gele gevaarten: je zult maar zo’n bedrijf hebben.
In een wereld waarin iedereen vindt dat hij assertief moet worden, in de negatieve zin van het woord, draagt deze buschauffeur een flinke steen bij aan het steeds norser en killer worden van onze samenleving. Klantonvriendelijkheid en asociaal rijgedrag in basale dingen van de maatschappij zoals het busvervoer, leidt tot een wereld waarin men alleen maar aan zichzelf denkt, en lak heeft aan anderen om ons heen.
Ik hoop dat u uw werknemer aanspreekt op zijn gedrag, en adequate maatregelen genomen worden om dit gedrag te veranderen. Ik wil met een veilig en comfortabel gevoel op tijd naar mijn reisbestemming gebracht worden. Daar betaal ik voor, en ik verwacht dat dat daarom goed gebeurt.
Met vriendelijke groet,
Pick Swart [in oorspronkelijke brief is echte naam gebruikt]
- default - twee reacties / Geen trackbacks - § ¶
Ik heb er al een keer over geschreven, dus ik ga het niet nog een keer uitleggen: zap voor de grap tijdens een WK-wedstrijd eens naar ARD (Duitsland), en vergelijk het met de uitzending van de NOS. Meer voetbal! Dat is toch wat je wilt?!
Voor die suffe Nederlandse commentator hoef je het ook niet te doen. Of je nou thuis, in een café of op een terras voetbal gaat kijken, er zit altijd wel een voetbalanalist bij je in de buurt die de hele wedstrijd van passend commentaar voorziet, met nog veel passendere scheldwoorden. Let op: hij heeft altijd gelijk, en de scheidsrechter nooit.
Overigens zag ik op tv (ja, per ongeluk keek ik even tv) een niet-westerse allochtone vrouw het meest adequate commentaar geven op de hele Oranjegekte: “Als je het hele jaar geen reden om te feesten hebt, is het WK wel bijzonder ja.” Met andere woorden: we feesten niet omdat het Nederlands Elftal wint, maar om een extra dag reden voor carnaval (Voor de niet-Brabanders: carnaval = je verkleden, slechte liedjes brallen en je naar de klote zuipen tot je niet meer kunt. Nog een synoniem met exact dezelfde betekenis en inhoud: Koninginnedag).
De troosteloze stand tot nu toe: commercie: 3, voetbalfans: 0. Dat heb je overigens aan jezelf te danken, want jij trekt die waardeloze oranje kleding aan en zet ieder oranje gek mutsje dat je bij een pak hagelslag krijgt op je hoofd.
- default - twee reacties / Geen trackbacks - § ¶
Joris heeft me de afgelopen tijd geleerd dat het leuker is om vrolijk te zijn dan pessimistisch. Weinig stof om over te klagen dus tegenwoordig, maar dit moet me echt even van het hart.
Voor me in de trein (al mijn avonturen spelen zich af in de trein) kwam een stelletje zitten, rond de twintig waren ze. Ik was op mijn laptop aan het werken, die op het tafeltje stond die aan de stoel voor me vast zit, zo’n klaptafeltje weetjewel. Ze ploften in de stoelen voor me, dus mijn laptop kreeg ook een opdonder. Lekker werken zo.
Eerst ging het meisje heel extreem debiel zitten giechelen. Maar dat is niet zo erg en eenvoudig op te lossen. Het komt zelden voor dat ik zo snel naar mijn diskman en zijn volumeknopje reik.
Maar het was niet voldoende. Het stel vond het nodig heel klef te gaan doen. En echt heel, HEEL klef. Dat is heel makkelijk in de trein: gewoon bovenop (of: in) elkaar klimmen, flink tongworstelen en weer terug in je stoel ploffen. Dat je daarbij onsmakelijk geluid (en beeld) maakt is helemaal niet erg in de spits, niemand last van toch?
Wel dus. Ik. Ga asjeblieft ergens anders je erectie in stand lopen houden zeg (Leuk woordgrapje hè? Ik weet er nog een! ‘Nat houden’ is namelijk een vrijwel soortgelijke uitdrukking). Bij voorkeur in een betonnen hokje zonder ramen en deuren. Ik vond ze echt heel schattig samen hoor, écht, maar dat gedreun in die stoel word ik kriegel van. En het gegiechel, dat harder ging dan mijn diskman, ook. En van die speekseluitwisseling recht voor mijn neus moet ik gillen. En niet van blijdschap nee.
Dus deed ik mijn laptop maar weg. Hielden zij godverdomme ook op. Net nu! Maar het meisje moest even nodig snoepjes eten. En dan moet je als jongen je vriendin met rust laten en niet storen in haar dikkereetkweekprojectje, anders heb je dikke ruzie.
Toen gingen ze proberen om tegen elkaar aan te liggen. Ze leerden op zich snel, maar giechelen sloopt je korte termijngeheugen, concludeerde ik. In de trein gaat lekker liggen namelijk niet (ik kan niet eens lekker in die kutstoelen zítten), dus hielden ze er gauw maar mee op. Maar dertig keer. En maar opnieuw proberen. Nee, het zit echt niet lekker. En mij ook niet.
- default - Geen reacties / Geen trackbacks - § ¶
Dus ik was op de Dam in Amsterdam, bij de Nationale Herdenkingsdienst. Om te herdenken, en om het een keer meegemaakt te hebben. Niet omdat ik uit ben op sensatie, maar om het gevoel wat daar hangt. En hoi hoi, ik heb de koningin in het echt gezien. En Alex en Max en Peter Jan en Job. Leuk voor een keer. Maar wat een vreemde dingen gebeuren er daar tijdens een herdenking. Want waar veel mensen komen, komen veel mensen op af. ‘n Paar bekenden van televisie erbij, wat toespraken en muziek (waar geen hond naar luistert, want iedereen ouwehoert er doorheen), en je hebt het voor elkaar.
Sowieso hebben de toeristen in Amsterdam geen flauw idee wat er te doen is. Een hoop mensen bij elkaar, leuk, een feestje! Foto’s maken. En vreten. Gelukkig waren de organisatie zo slim om ook in het Engels om te roepen wat er te doen was, zodat ook de buitenlandse toeristen hun klep hielden.
Er komt een nietsvermoedende fietser de Dam op fietsen. Omdat de Dam over de hele lengte afgezet is, houdt een andere man hem tegen zodat hij niet de massa in fietst. Fietser boos. Die vindt het ook nodig om te spugen naar de ander. Nou weet ik toevallig dat wanneer ik een half uurtje fiets, er geen zuivere H2O in mijn mond hangt. Niet zo netjes dus. Die fietser stapt weer op een baant zich een weg door de massa. Tot hij tegen het hek staat, en weer terug moet. Moet ik lachen, huilen, boos worden, negeren? Het ziet er te sneu voor woorden uit.
Als de koningin aankomt, worden er onvoorstelbaar veel foto’s gemaakt. Leuk voor thuis. Foto’s van iemand die een krans gaat leggen voor een nationaal ideaal. De sfeer is positief bedroevend (vrijheid hebben we niet zomaar), maar dit geeft het een zure bijsmaak.
Tijdens de twee minuten stilte valt er iemand flauw, vlak bij me. Niet zo slim: je moet wel twee minuten je bek houden, maar niet twee minuten je adem inhouden natuurlijk. Anyway, opeens hoeven driehonderd mensen niet zo nodig meer miljoenen doden te herdenken, maar is er sensatie, hoeraa! Er is gauw politie bij om de persoon te helpen. Fijn, er is hulp, laten we weer stil zijn. Welnee joh, dit is tof! Een man voor me, hoe durft ie, richt er zelfs zijn videocamera bovenop. Leuk voor thuis. Ik had zin om z’n hoofd eraf te rukken en de camera in zijn nek te proppen, maar ja, dan verlaag je je tot zijn niveau.
Wat we daar staan te doen, is niet doden herdenken, maar pure sensatiezucht. Vrijheid lijkt vanzelfsprekend, net als respect en medeleven, ook voor mensen die je niet persoonlijk kent. Maar het minste signaal kan het einde hiervan betekenen, wat we niet zien, maar stiekem wel weten. Grappig: de toespraak ging precies hierover. Maar daar luisterde niemand naar.
- default - twee reacties / Geen trackbacks - § ¶
Ik denk, ik gooi een principe overboord en waag me een keer in een Nederlandse bioscoop. Normaal ga ik altijd naar België, om een aantal redenen.
Het beeld en geluid zijn erg goed. Het beeld is helder en sommige blockbusters worden zelfs digitaal geprojecteerd. Alsof er een engeltje in je oog piest. Het geluid is ook erg goed: helder en zuiver, hard, en het surround-effect is subliem (mits de filmmakers de moeite nemen om die techniek in hun voordeel te gebruiken). Sommige bioscopen (Antwerpen) hebben zelfs een THX-certificatie, een kwaliteitsnorm die zorgt voor het beste beeld en geluid. Zoals het hoort.
En niet onbelangrijk: het bioscooppubliek is een stuk rustiger. Het lacht wel om grappen natuurlijk, en er is wat geroezemoes als er een schrikmoment is, maar voor de rest houdt iedereen zich koest. Er komen veel stelletjes en filmliefhebbers die gewoon komen voor de film en een leuke tijd, meer niet.
Dus. Ik naar een bioscoop in Nederland. Bij binnenkomst sta ik de foyer: een gemeentehuis-achtige ruimte, waar toevallig een dijk filmposters rondgehangen is. Oké, ongezellig, maar geeft niks. De film begint om 21.45u, vertelt het A4tje tegen het raam. Om 21.50u gaat er een deur open. Ik loop door een schuurtje met kratten lege bierflesjes en andere troep, waarna ik in een toch best behoorlijke zaak kom. Van bakstenen. Gezellig. En vast heel goed voor de akoestiek.
De stoelen zijn van die vage klapdingen, waar er dus niemand voor je langs kan lopen als je zit, dan ben je genoodzaakt op te staan. De armleuningen zijn debielig smal, waar maar één persoon zijn arm op kan leggen, de ander heeft dan geen plek meer.
Het licht gaat uit en er komen een paar lelijke dia’s op het scherm, van vreemde lokale adverteerders. Oja, en die spot van Bavaria (of Heineken, of Oranjeboom, het had alles kunnen zijn) met die mensen die langzaamaan holbewoners worden en op een café afstormen. Reclame voor bier? Kan iemand mij die spot uitleggen aub?
Dan komen er wat trailers (voorstukjes in de Nederlandsche Volksmond, wat meer klinkt als een onderdeel van een setje ondergoed, maargoed) van films. Hee, het beeld is platgedrukt. Na een minuut is te zien dat er (met de hand!) een andere lens voor de projector gedraaid wordt en het beeld goed is. Lekker professioneel. Verschillende reclames en trailers switchen van formaat, dus de lens verwisselt ook nog een paar keer.
Wat me daarna opvalt is dat het beeld zwak verlicht is. In de hoeken zijn donkere plekken te zien tijdens de hele film, alsof de projectorlamp daar niet sterk genoeg schijnt. Het beeld is niet helder. Alsof er een engeltje in je oog schijt. Het geluid is ook ruk. Het is dof, niet helder en het staat zacht. Zonde.
En dan de mensen. Mijn God, de mensen. Allemaal senielen en autisten leken het wel (niet mijn vrienden hoor, mochten ze dit lezen, maar de rest). Heel actief en hardop reageren op alles wat er in de film gebeurt, heel hard ‘auw!’ roepen als er in de film iemand valt, dat soort dingen. Ook vinden een boel mensen het nodig om hun vrienden van commentaar op de film en hun eigen grappen en grollen te voorzien. Nee, dank je, ik snap de film zelf ook wel. Houd je bek.
Nou dat was het. Ik ga voortaan lekker naar België. Rustig van een film genieten, zoals hij bedoeld is.
Oja, de film was trouwens Ice Age 2: The Meltdown. Ik vond hem erg tegenvallen, en niet omdat het beeld, geluid of publiek kut was. Het verhaal was slap, de karakters saai, het was niet spannend en het ergste van alles: het was niet grappig. Dieren die vallen, krijsen en hun hoofd bezeren is (voor de zaal tenminste) het lolligste wat er gebeurt, en het gebeurt een ontelbaar aantal keer. De eekhoorn met zijn jacht op de eikel is in het begin nog even geestig, maar een oud en uitgemolken idee. Not funny. Wel mooi geanimeerd trouwens.
- default - acht reacties / Geen trackbacks - § ¶
Sinds weken wordt mijn weblog bestookt met referrer spam-berichten: automatisch geplaatste reacties om meer hits te krijgen naar een website (via de Google-crawler bijv. Als een webpagina veel verwijzingen heeft vanaf andere pagina's, krijgt deze een hogere ranking in Google). De afzender en IP zijn steeds verschillend, dus het is niet te blokkeren. Ik kan alleen keywords blokkeren, maar die veranderen steeds. Klootzakken, ga wat nuttigs doen!
Wat doe ik tegen referrer-spam? Ik gebruik het Pivot-weblog systeem (www.pivotlog.net). De auteurs zijn op de hoogte van het verschijnsel, maar hebben geen echte oplossing. Ik word knettergek van iedere keer die berichten te moeten verwijderen. Help!
- default - vier reacties / Geen trackbacks - § ¶
- default - een reactie / Geen trackbacks - § ¶
Niet alleen films kijken op tv is stom. Het niveau van muziekzenders MTV, TMF en The Box is tegenwoordig echt om te huilen.
Vroeger was het nog best aardig. MTV was vernieuwend, TMF was met dat industrial huisstijltje van ze (The Music Factory) en mooie én toffe VJ’s als Bridget en Fabienne wel cool. The Box was tamelijk alternatief: ze zonden niet echt de dingen uit die MTV en TMF óók al deden, en het was interactief en daarom vernieuwend. Een lekker aanbod dus.
Nu is het gewoon echt kut. Niet gewoon echt kut, maar echt superkut. ‘Lekker’ effe wat videoclips kijken van toffe bands is er niet meer bij; de kans is groot dat je nu op prime-time een of ander ondiep schijtprogramma ziet met quasi-gelukkige, altijd knappe jongeren met veel spullen die alles hebben behalve liefde of een mooie auto. Echt niet heel boeiend. En het heeft niks met muziek te maken.
Voorbeeldje: Dismissed. Bij de eerste uitzending zag ik meteen drie afleveringen achter elkaar, toen had ik het er wel helemaal mee gehad. Zo onspontaan, zo geregisseerd en zo verknipt. Het gaat iedere keer exact hetzelfde. Jongetje + meisje + meisje, iets leuks doen, meisje weg, beetje friemelen, ander meisje weg, friemelen, allebei kei verliefd zogenaamd, jongen stuurt meisje weg, meisje boos (plotsklaps niet meer verliefd), ander meisje knuffelen. En dan van die lamme statements tussendoor waarin ze individueel hun mening op de situatie geven (wáár doen ze dat eigenlijk?). En echt iedere keer is het exact datzelfde format. Andere mensen erin, huppekee weer een aflevering klaar. Het lijkt wel een fabriek.
Even tussendoor: Jackass vond ik wél leuk. Lekker pretentieloos extreem stomme lompe dingen doen. En die ideeën daarvoor waren gewoon tof. Dirty Sanchez was extremer, maar niet origineel en niet grappig. Wedstrijdje-schaamhaar-verzamelen-en-de-verliezer-moet-het-opeten moet ook ik van kotsen.
Oja ik had het over muziekzenders. De muziek dan. Wat een drama. Alles lijkt op elkaar. Een chagrijnige rapper (liefst met een paar van zijn chagrijnige matties. Ik word altijd heel vrolijk van mijn vrienden en zij totaal niet, raar, maar dat terzijde), een paar nieuwe, glimmende auto’s, en paar nieuwe, glimmende vrouwen (vrouwen? Hoeren zijn het!), en voila, een concept voor een nieuwe videoclip is af. Het lijkt wel een fabriek.
Of een zangeresje die in hoerige kleding haar longen uit haar lijf danst en het voor elkaar krijgt om zuiver te blijven zingen. De meeste van die trutjes kunnen niet eens zingen trouwens. Ik las ooit dat de Spice Girls in de studio honderd keer hetzelfde probeerden te zingen, waar de beste take uit wordt gekozen, en die wordt ook nog eens met een audioprocessor zuiver gepoetst. Zo kan een krolse kat het ook nog wel. Sommige van die grieten kunnen wèl zingen, en dat is cool, maar kom op, ik kan je toch niet serieus nemen als je je act moet opleuken door je geil te kleden en gedragen? Is las trouwens dat meisjes opkijken tegen die zogenaamde onafhankelijkheid die ze uitstralen en het daarom populair is…
Het enge is dat alle zenders er ook hetzelfde uit is komen te zien. Op prime-time zijn op alledrie de zenders van die zaadseries op en nergens is een videoclip te bekennen. Zelfs de voorheen no-bullshit zender The Box is er het slachtoffer van geworden, maar door gebrek aan populariteit (en dus budget) zijn die series totáál geen reet waard.
Waarom zendt iets wat zichzelf muziekzender noemt geen muziek meer uit? En dan bedoel ik muziek, gemaakt door mensen die iets zinnigs zingen of een instrument bespelen met veel liefde en moeite doen en hun gevoel erin te leggen. Muzikanten heten die mensen. Een uitgestorven soort volgens mij, op tv.
Waarom hebben we niet gewoon één zender met pop, één zender met alternatieve muziek (MTV2 ofzoiets) en één zender waar je al die flutprogramma’s op gooit? Heb je volgens mij alle doelgroepen bediend, en niemand heeft last van elkaar. Tot die tijd kijk ik het principieel niet. Ik wacht wel op digitale tv, daar zit hopelijk wel iets tussen wat ik boeiend vind, waardoor die zwarte kast op mijn kamer weer een beetje meer nut krijgt dan stof vergaren. Geef ons onze muziek terug!
- default - zeven reacties / Geen trackbacks - § ¶
Vorig jaar heb ik een keer een stuk geschreven over een zogenaamde aanvulling op de huisregels van de NS. Ik publiceer het hier. Dit is écht t laatste over de trein, nou is alles wat er te zeiken valt over reizigers wel gezegd. Klik hier of op het ¶ om het te lezen.
Lees meer- default - drie reacties / Geen trackbacks - § ¶
http://www.neostream.com/ (dat mannetje is te gek: allertofste menu ooit, deed t bij mij alleen in IE, wel lange laadtijd);
http://www.samorost.net/ (een site waar ik uitzonderlijk lang bleef hangen, omdat t gewoon zooo mooi is. Ja n gelikt design telt echt wel mee in de Usability van een site);
http://www.collab.nl (praat met chatbot alice door /alice [bericht] te typen, en check t shared whiteboard en de multi-user-quiz, dikke fun);
http://www.tokyoplastic.com/ (gaat nergens over, maar oh oh wat lekker en mooi).
Reageren dus!
*update*
De Boudewijn himself stuurde me, via MSN, want hij durft t zelf niet te posten ofzo, deze link: http://www.dontclick.it/ n Heleboel info over vanalles dat met surfen te maken heeft. Dikke fun, Pick Swart wordt er zelfs bijna blij van.
Ook nice, de Multi-Touch Interaction Research: http://www.youtube.com/watch?v=iVI6xw9Zph8
- default - twee reacties / Geen trackbacks - § ¶
- default - twee reacties / Geen trackbacks - § ¶
Ik weet waarom ouderen niet met digitale menu's overweg kunnen. Dus dit is voor alle interfacedesigners (ID’ers) onder ons en de mensen die graag willen weten waarom oma geen telefoonnummer aan het digitale adresboek toegevoegd krijgt. En voor m’n homies natuurlijk. Nee, ik ben niet boos op bejaarden (wat een verrassing he!), maar op de ID’ers van tegenwoordig.
Het komt doordat de denkwijze andersom werkt dan 'bij ons jonge mensen'. Voorbeeldje: een record verwijderen uit het telefoongeheugen. Dus wat willen we:
Een record (1) verwijderen (2) uit het telefoongeheugen (3). Drie stappen, achter elkaar. Toch? Not, denkt de ID’er. We gaan categoriseren! In de logica van een ID’er ga je eerst naar het telefoongeheugen. Nee wacht, we maken het ingewikkelder: we gaan éérst naar het menu (druk op menu). In het menu kies je telefoongeheugen (3). Van het telefoongeheugen wil je wat verwijderen (2). Tenslotte kies je welke record (1) er verwijderd moet worden. Wil je echt verwijderen? Ja, ik wil echt verwijderen.
Nog een voorbeeldje. Check even http://webdemo.ns.nl/e2000.html Nou ja. We willen naar Amsterdam. Enkele reis? Nee, we zijn met z’n twee. Ow, da’s wat anders? Oké, enkele reis. “Raak de beginletter van uw eindbestemming aan.” Oké, de A. Uhoh. 39 nieuwe opties! Dat zal wel niet goed zijn. Jawel, mevrouw. Vanaf dat moment wordt het logischer, al moet het scherm wel knipperen met pijlen en kleurtjes om duidelijk te maken waar je op moet drukken.
Rechts zitten ook een paar knoppen in het beginscherm (PIN, chipknip), moet je daar es op drukken. Hee, dan zijn ze ineens foetsie! De reden hiervoor krijg ik écht niet in mijn kop, in wat voor bochten ik m’n hersens ook wring.
Reden twee, wat nog veel erger is: niet alle opties zijn direct te zien. Je moet met je virtuele vermogen alle menuopties tegelijk zien in je verbeelding, en dan een keuze maken (omdat die kleine pokkeschermpjes maar één regeltje tekst tegelijk kunnen laten zien). Da’s een ietsje te optimistische inschatting voor de gemiddelde Nederlander. Misschien kun je beter bejaarden ID’er laten zijn…
Ach ja, laat ze maar lekker die mensen, moeten de ID’ers denken. Over 20 jaar zijn die ouwe stuntels allemaal toch dood, en zijn er alleen maar mensen over die zoiets wčl begrijpen. Probleem opgelost toch?
- default - tien reacties / Geen trackbacks - § ¶
Er zijn, naast mij, toch wel mensen die nadenken. Vandaag riep, vlak na het vertrekken van de trein, de conducteur het volgende om: “Dames en heren. Deze trein bestaat uit elf treinstellen. Ieder treinstel heeft twee deuren. Dat betekent dat u kunt kiezen uit 22 deuren om in te stappen. Wilt u zich de volgende keer wat meer verspreiden over de trein, zodat de trein ook sneller kan vertrekken. Dank u wel.”
Briljant! Een conducteur die eindelijk erachter is gekomen wat de belachelijke treinvertragingen veroorzaakt: de passagiers. Het viel mij al wel vaker op. Ik loop altijd naar het voorste of het achterste deel van de trein toe, waar nauwelijks mensen staan. Bijna altijd plek om te zitten. Bij het in- en uitstappen ontstaat altijd een vreemde vorm van massagedrag: de hele meute loopt altijd naar de zelfde deur toe, terwijl je je ook kan omdraaien en zo kunt in-/uitstappen, omdat daar niemand is. Net zo ver lopen. Maarja, de gemiddelde treinreiziger is nu eenmaal te seniel om eens om zich heen te kijken waar het rustig is. Gevolg: dikke rijen, dikke vertraging.
Dus, stelletje achterlijke gladiolen, anticipeer waar je uitkomt bij het station waar je uitstapt, zodat je sneller bij de uitgang bent van je eindhalte. En verspreid. Je hebt toch zo’n hekel aan al je medereizigers? Waarom dan allemaal bij elkaar zitten? En als je dan uitstapt, loop dan ook meteen effe door op die roltrap ja.
- default - tien reacties / Geen trackbacks - § ¶
Tv is kut. Ik kijk geen tv meer. Inhoudloze hersenloze passieve troep, vervuild door commercie, dat is het. Allereerst mijn betoog over films op tv.
Films op tv kijk ik allang niet meer. Ik wil film zien, en niet onderbroken worden door reclame, en al helemaal niet door dat schurfterige Hart van Nederland (nieuws: in Nes aan de Amstel is een deurklink afgebroken!) of zoiets. Vroeger ging het nog om de content, nu om het geld verdienen.
Film op tv is trouwens al lang heel erg kut, echt heel, heeeel erg kut. Is het je wel eens opgevallen dat een film in de bioscoop een stuk breder is dan op tv? Zo breed is een televisiescherm niet he. Zou je eigenlijk een film met balken moeten uitzenden op tv, voor het zelfde beeld. Dus krijg je van die mongolen die dan denken “heuj, dur zitte balluke over ut scherrum, ik ken nie allus zien zoow!” Dus snijden ze aan de zijkanten er een stuk af, huppakee, fullscreen beeld. Moet je maar es goed kijken, je ziet vaak acteurs tegen n vage leegte kletsen. Er had dus nóg iemand in beeld moeten staan. Hup, film verneukt. Af en toe durven ze dan nog in die beelden te monteren, zodat je van die springers krijgt van de ene kant van het beeld naar de andere kant. En soms, en dan moet ik echt kotsen, gaan ze in het beeld een pan (horizontale camerabeweging) maken, om het hele (breed)beeld toch te kunnen zien. Terwijl die beweging nooit gemaakt is bij de opnames. Niet doen verdomme, die kutklotezenders verneuken de film!
Ten tweede is er het geluid van de film: het is geleveld. Dit betekent dat een fluisterende stem net zo hard klinkt als een onploffend gebouw of pistoolschot. Best raar, niet? Omdat je bij normaal geluid op tv, die niet zo hard staat, reacties krijgt van: ”tering weh un lawaai vandanet, en nouw vesta ik dur gin hout meer van weh ur guzegd wort!” Daarom wordt alle geluid gelijkgetrokken. Let er maar eens op, als er een hard geluid is, wordt de rest van het geluid daarna even ‘opgeslokt’. Omdat het geluid even piekt en dus snel omlaag moet. Da’s irritant, zo is de film niet bedoelden t klinkt voor geen fuck. Ik wil films zien zoals ze bedoeld zijn. In de bioscoop klopt dat wel. Daar is het geluid afgemixt, en klinkt alles zo hard (of zacht) als dat het hoort te klinken. En op dvd’s ook.
Oja, tegenwoordig ben ik ook wat oplossingen aan het geven hč, net als in de vorige post? Oplossing: downloaden. Gewoon, dvd-rips, goed beeld, goed geluid, geen reclame. Programma om te downloaden haal je hier, goede links hier of hier.
- default - tien reacties / Geen trackbacks - § ¶
- Geen reacties - § ¶

- Geen reacties - § ¶
- Geen reacties - § ¶
- Geen reacties - § ¶

- Geen reacties - § ¶