Geachte heer/mevrouw,

Hierbij wil ik een klacht indienen over een van uw medewerkers, namelijk een buschauffeur van de BBA. Mijn klacht gaat over het zeer klantonvriendelijke gedrag en zijn rijstijl op de openbare weg. Ik hoop dat deze persoon op zijn gedrag aangesproken kan worden, en het busvervoer hierdoor verbeterd kan worden. Ik zal beschrijven wat er die ochtend zich afspeelde.

Het betreft de chauffeur van lijn 121 van Gorinchem naar ’s Hetogenbosch, die om 8.21 uur aankomt in ‘s Hertogenbosch. Om 8.08 uur stapte ik in de Curielaan in Vlijmen op deze bus. Het was erg druk, en het gangpad stond vol met mensen. Toen iemand die voorin zat wilde uitstappen, wilde hij de bus verlaten door de voorste deuren. De buschauffeur weigerde de deur open te maken, omdat hij vond dat de reiziger achter uit moest stappen. Erg kinderachtig, maar vooral erg klantonvriendelijk. Er stond bij de halte niemand om de bus in te stappen. De reiziger moest zich dus langs de dertig mensen in het gangpad zien te wringen. Dit herhaalde zich een aantal keer met meerdere reizigers. Het onderhandelen en het lopen van de mensen door de bus kostte veel tijd, waardoor ik bijna mijn trein miste.

De vertraging werd ‘goedgemaakt’ door de rijstijl van de buschauffeur. Scheurend door de straten van ’s Hertogenbosch en toeterend naar alles wat voor zijn wielen reed. Hij gaf extra gas bij fietsers die van rechts kwamen en voorrang hadden, waarna hij het nodig vond om vlak achter hun wielen door te rijden. Levensgevaarlijk, en ook al gaat het steeds maar net goed: erg onvriendelijk om je zo te gedragen in het verkeer.

Het gedrag van de buschauffeur schaadt het bedrijf BBA. Voor haar klanten in de bus, maar ook voor andere weggebruikers is dit van negatieve invloed op de mening over het busvervoer van de BBA. Mensen die weg moeten springen voor de grote gele gevaarten: je zult maar zo’n bedrijf hebben.

In een wereld waarin iedereen vindt dat hij assertief moet worden, in de negatieve zin van het woord, draagt deze buschauffeur een flinke steen bij aan het steeds norser en killer worden van onze samenleving. Klantonvriendelijkheid en asociaal rijgedrag in basale dingen van de maatschappij zoals het busvervoer, leidt tot een wereld waarin men alleen maar aan zichzelf denkt, en lak heeft aan anderen om ons heen.

Ik hoop dat u uw werknemer aanspreekt op zijn gedrag, en adequate maatregelen genomen worden om dit gedrag te veranderen. Ik wil met een veilig en comfortabel gevoel op tijd naar mijn reisbestemming gebracht worden. Daar betaal ik voor, en ik verwacht dat dat daarom goed gebeurt.

Met vriendelijke groet,

Pick Swart [in oorspronkelijke brief is echte naam gebruikt]

Voor die suffe Nederlandse commentator hoef je het ook niet te doen. Of je nou thuis, in een café of op een terras voetbal gaat kijken, er zit altijd wel een voetbalanalist bij je in de buurt die de hele wedstrijd van passend commentaar voorziet, met nog veel passendere scheldwoorden. Let op: hij heeft altijd gelijk, en de scheidsrechter nooit.

Overigens zag ik op tv (ja, per ongeluk keek ik even tv) een niet-westerse allochtone vrouw het meest adequate commentaar geven op de hele Oranjegekte: “Als je het hele jaar geen reden om te feesten hebt, is het WK wel bijzonder ja.” Met andere woorden: we feesten niet omdat het Nederlands Elftal wint, maar om een extra dag reden voor carnaval (Voor de niet-Brabanders: carnaval = je verkleden, slechte liedjes brallen en je naar de klote zuipen tot je niet meer kunt. Nog een synoniem met exact dezelfde betekenis en inhoud: Koninginnedag).

De troosteloze stand tot nu toe: commercie: 3, voetbalfans: 0. Dat heb je overigens aan jezelf te danken, want jij trekt die waardeloze oranje kleding aan en zet ieder oranje gek mutsje dat je bij een pak hagelslag krijgt op je hoofd.

Voor me in de trein (al mijn avonturen spelen zich af in de trein) kwam een stelletje zitten, rond de twintig waren ze. Ik was op mijn laptop aan het werken, die op het tafeltje stond die aan de stoel voor me vast zit, zo’n klaptafeltje weetjewel. Ze ploften in de stoelen voor me, dus mijn laptop kreeg ook een opdonder. Lekker werken zo.

Eerst ging het meisje heel extreem debiel zitten giechelen. Maar dat is niet zo erg en eenvoudig op te lossen. Het komt zelden voor dat ik zo snel naar mijn diskman en zijn volumeknopje reik.

Maar het was niet voldoende. Het stel vond het nodig heel klef te gaan doen. En echt heel, HEEL klef. Dat is heel makkelijk in de trein: gewoon bovenop (of: in) elkaar klimmen, flink tongworstelen en weer terug in je stoel ploffen. Dat je daarbij onsmakelijk geluid (en beeld) maakt is helemaal niet erg in de spits, niemand last van toch?

Wel dus. Ik. Ga asjeblieft ergens anders je erectie in stand lopen houden zeg (Leuk woordgrapje hè? Ik weet er nog een! ‘Nat houden’ is namelijk een vrijwel soortgelijke uitdrukking). Bij voorkeur in een betonnen hokje zonder ramen en deuren. Ik vond ze echt heel schattig samen hoor, écht, maar dat gedreun in die stoel word ik kriegel van. En het gegiechel, dat harder ging dan mijn diskman, ook. En van die speekseluitwisseling recht voor mijn neus moet ik gillen. En niet van blijdschap nee.

Dus deed ik mijn laptop maar weg. Hielden zij godverdomme ook op. Net nu! Maar het meisje moest even nodig snoepjes eten. En dan moet je als jongen je vriendin met rust laten en niet storen in haar dikkereetkweekprojectje, anders heb je dikke ruzie.

Toen gingen ze proberen om tegen elkaar aan te liggen. Ze leerden op zich snel, maar giechelen sloopt je korte termijngeheugen, concludeerde ik. In de trein gaat lekker liggen namelijk niet (ik kan niet eens lekker in die kutstoelen zítten), dus hielden ze er gauw maar mee op. Maar dertig keer. En maar opnieuw proberen. Nee, het zit echt niet lekker. En mij ook niet.

Sowieso hebben de toeristen in Amsterdam geen flauw idee wat er te doen is. Een hoop mensen bij elkaar, leuk, een feestje! Foto’s maken. En vreten. Gelukkig waren de organisatie zo slim om ook in het Engels om te roepen wat er te doen was, zodat ook de buitenlandse toeristen hun klep hielden.

Er komt een nietsvermoedende fietser de Dam op fietsen. Omdat de Dam over de hele lengte afgezet is, houdt een andere man hem tegen zodat hij niet de massa in fietst. Fietser boos. Die vindt het ook nodig om te spugen naar de ander. Nou weet ik toevallig dat wanneer ik een half uurtje fiets, er geen zuivere H2O in mijn mond hangt. Niet zo netjes dus. Die fietser stapt weer op een baant zich een weg door de massa. Tot hij tegen het hek staat, en weer terug moet. Moet ik lachen, huilen, boos worden, negeren? Het ziet er te sneu voor woorden uit.

Als de koningin aankomt, worden er onvoorstelbaar veel foto’s gemaakt. Leuk voor thuis. Foto’s van iemand die een krans gaat leggen voor een nationaal ideaal. De sfeer is positief bedroevend (vrijheid hebben we niet zomaar), maar dit geeft het een zure bijsmaak.

Tijdens de twee minuten stilte valt er iemand flauw, vlak bij me. Niet zo slim: je moet wel twee minuten je bek houden, maar niet twee minuten je adem inhouden natuurlijk. Anyway, opeens hoeven driehonderd mensen niet zo nodig meer miljoenen doden te herdenken, maar is er sensatie, hoeraa! Er is gauw politie bij om de persoon te helpen. Fijn, er is hulp, laten we weer stil zijn. Welnee joh, dit is tof! Een man voor me, hoe durft ie, richt er zelfs zijn videocamera bovenop. Leuk voor thuis. Ik had zin om z’n hoofd eraf te rukken en de camera in zijn nek te proppen, maar ja, dan verlaag je je tot zijn niveau.

Wat we daar staan te doen, is niet doden herdenken, maar pure sensatiezucht. Vrijheid lijkt vanzelfsprekend, net als respect en medeleven, ook voor mensen die je niet persoonlijk kent. Maar het minste signaal kan het einde hiervan betekenen, wat we niet zien, maar stiekem wel weten. Grappig: de toespraak ging precies hierover. Maar daar luisterde niemand naar.

Het beeld en geluid zijn erg goed. Het beeld is helder en sommige blockbusters worden zelfs digitaal geprojecteerd. Alsof er een engeltje in je oog piest. Het geluid is ook erg goed: helder en zuiver, hard, en het surround-effect is subliem (mits de filmmakers de moeite nemen om die techniek in hun voordeel te gebruiken). Sommige bioscopen (Antwerpen) hebben zelfs een THX-certificatie, een kwaliteitsnorm die zorgt voor het beste beeld en geluid. Zoals het hoort.

En niet onbelangrijk: het bioscooppubliek is een stuk rustiger. Het lacht wel om grappen natuurlijk, en er is wat geroezemoes als er een schrikmoment is, maar voor de rest houdt iedereen zich koest. Er komen veel stelletjes en filmliefhebbers die gewoon komen voor de film en een leuke tijd, meer niet.

Dus. Ik naar een bioscoop in Nederland. Bij binnenkomst sta ik de foyer: een gemeentehuis-achtige ruimte, waar toevallig een dijk filmposters rondgehangen is. Oké, ongezellig, maar geeft niks. De film begint om 21.45u, vertelt het A4tje tegen het raam. Om 21.50u gaat er een deur open. Ik loop door een schuurtje met kratten lege bierflesjes en andere troep, waarna ik in een toch best behoorlijke zaak kom. Van bakstenen. Gezellig. En vast heel goed voor de akoestiek.

De stoelen zijn van die vage klapdingen, waar er dus niemand voor je langs kan lopen als je zit, dan ben je genoodzaakt op te staan. De armleuningen zijn debielig smal, waar maar één persoon zijn arm op kan leggen, de ander heeft dan geen plek meer.

Het licht gaat uit en er komen een paar lelijke dia’s op het scherm, van vreemde lokale adverteerders. Oja, en die spot van Bavaria (of Heineken, of Oranjeboom, het had alles kunnen zijn) met die mensen die langzaamaan holbewoners worden en op een café afstormen. Reclame voor bier? Kan iemand mij die spot uitleggen aub?

Dan komen er wat trailers (voorstukjes in de Nederlandsche Volksmond, wat meer klinkt als een onderdeel van een setje ondergoed, maargoed) van films. Hee, het beeld is platgedrukt. Na een minuut is te zien dat er (met de hand!) een andere lens voor de projector gedraaid wordt en het beeld goed is. Lekker professioneel. Verschillende reclames en trailers switchen van formaat, dus de lens verwisselt ook nog een paar keer.

Wat me daarna opvalt is dat het beeld zwak verlicht is. In de hoeken zijn donkere plekken te zien tijdens de hele film, alsof de projectorlamp daar niet sterk genoeg schijnt. Het beeld is niet helder. Alsof er een engeltje in je oog schijt. Het geluid is ook ruk. Het is dof, niet helder en het staat zacht. Zonde.

En dan de mensen. Mijn God, de mensen. Allemaal senielen en autisten leken het wel (niet mijn vrienden hoor, mochten ze dit lezen, maar de rest). Heel actief en hardop reageren op alles wat er in de film gebeurt, heel hard ‘auw!’ roepen als er in de film iemand valt, dat soort dingen. Ook vinden een boel mensen het nodig om hun vrienden van commentaar op de film en hun eigen grappen en grollen te voorzien. Nee, dank je, ik snap de film zelf ook wel. Houd je bek.

Nou dat was het. Ik ga voortaan lekker naar België. Rustig van een film genieten, zoals hij bedoeld is.

Oja, de film was trouwens Ice Age 2: The Meltdown. Ik vond hem erg tegenvallen, en niet omdat het beeld, geluid of publiek kut was. Het verhaal was slap, de karakters saai, het was niet spannend en het ergste van alles: het was niet grappig. Dieren die vallen, krijsen en hun hoofd bezeren is (voor de zaal tenminste) het lolligste wat er gebeurt, en het gebeurt een ontelbaar aantal keer. De eekhoorn met zijn jacht op de eikel is in het begin nog even geestig, maar een oud en uitgemolken idee. Not funny. Wel mooi geanimeerd trouwens.

Wat doe ik tegen referrer-spam? Ik gebruik het Pivot-weblog systeem (www.pivotlog.net). De auteurs zijn op de hoogte van het verschijnsel, maar hebben geen echte oplossing. Ik word knettergek van iedere keer die berichten te moeten verwijderen. Help!

Vroeger was het nog best aardig. MTV was vernieuwend, TMF was met dat industrial huisstijltje van ze (The Music Factory) en mooie én toffe VJ’s als Bridget en Fabienne wel cool. The Box was tamelijk alternatief: ze zonden niet echt de dingen uit die MTV en TMF óók al deden, en het was interactief en daarom vernieuwend. Een lekker aanbod dus.

Nu is het gewoon echt kut. Niet gewoon echt kut, maar echt superkut. ‘Lekker’ effe wat videoclips kijken van toffe bands is er niet meer bij; de kans is groot dat je nu op prime-time een of ander ondiep schijtprogramma ziet met quasi-gelukkige, altijd knappe jongeren met veel spullen die alles hebben behalve liefde of een mooie auto. Echt niet heel boeiend. En het heeft niks met muziek te maken.

Voorbeeldje: Dismissed. Bij de eerste uitzending zag ik meteen drie afleveringen achter elkaar, toen had ik het er wel helemaal mee gehad. Zo onspontaan, zo geregisseerd en zo verknipt. Het gaat iedere keer exact hetzelfde. Jongetje + meisje + meisje, iets leuks doen, meisje weg, beetje friemelen, ander meisje weg, friemelen, allebei kei verliefd zogenaamd, jongen stuurt meisje weg, meisje boos (plotsklaps niet meer verliefd), ander meisje knuffelen. En dan van die lamme statements tussendoor waarin ze individueel hun mening op de situatie geven (wáár doen ze dat eigenlijk?). En echt iedere keer is het exact datzelfde format. Andere mensen erin, huppekee weer een aflevering klaar. Het lijkt wel een fabriek.

Even tussendoor: Jackass vond ik wél leuk. Lekker pretentieloos extreem stomme lompe dingen doen. En die ideeën daarvoor waren gewoon tof. Dirty Sanchez was extremer, maar niet origineel en niet grappig. Wedstrijdje-schaamhaar-verzamelen-en-de-verliezer-moet-het-opeten moet ook ik van kotsen.

Oja ik had het over muziekzenders. De muziek dan. Wat een drama. Alles lijkt op elkaar. Een chagrijnige rapper (liefst met een paar van zijn chagrijnige matties. Ik word altijd heel vrolijk van mijn vrienden en zij totaal niet, raar, maar dat terzijde), een paar nieuwe, glimmende auto’s, en paar nieuwe, glimmende vrouwen (vrouwen? Hoeren zijn het!), en voila, een concept voor een nieuwe videoclip is af. Het lijkt wel een fabriek.

Of een zangeresje die in hoerige kleding haar longen uit haar lijf danst en het voor elkaar krijgt om zuiver te blijven zingen. De meeste van die trutjes kunnen niet eens zingen trouwens. Ik las ooit dat de Spice Girls in de studio honderd keer hetzelfde probeerden te zingen, waar de beste take uit wordt gekozen, en die wordt ook nog eens met een audioprocessor zuiver gepoetst. Zo kan een krolse kat het ook nog wel. Sommige van die grieten kunnen wèl zingen, en dat is cool, maar kom op, ik kan je toch niet serieus nemen als je je act moet opleuken door je geil te kleden en gedragen? Is las trouwens dat meisjes opkijken tegen die zogenaamde onafhankelijkheid die ze uitstralen en het daarom populair is…

Het enge is dat alle zenders er ook hetzelfde uit is komen te zien. Op prime-time zijn op alledrie de zenders van die zaadseries op en nergens is een videoclip te bekennen. Zelfs de voorheen no-bullshit zender The Box is er het slachtoffer van geworden, maar door gebrek aan populariteit (en dus budget) zijn die series totáál geen reet waard.

Waarom zendt iets wat zichzelf muziekzender noemt geen muziek meer uit? En dan bedoel ik muziek, gemaakt door mensen die iets zinnigs zingen of een instrument bespelen met veel liefde en moeite doen en hun gevoel erin te leggen. Muzikanten heten die mensen. Een uitgestorven soort volgens mij, op tv.

Waarom hebben we niet gewoon één zender met pop, één zender met alternatieve muziek (MTV2 ofzoiets) en één zender waar je al die flutprogramma’s op gooit? Heb je volgens mij alle doelgroepen bediend, en niemand heeft last van elkaar. Tot die tijd kijk ik het principieel niet. Ik wacht wel op digitale tv, daar zit hopelijk wel iets tussen wat ik boeiend vind, waardoor die zwarte kast op mijn kamer weer een beetje meer nut krijgt dan stof vergaren. Geef ons onze muziek terug!

Wat u moet weten voor u vertrekt

Algemeen
Plan uw reis zo dat u geen tijd hebt om op het station wat te eten. Zorg dat u op het station wat te eten koopt (bij voorkeur sterk geurend voedsel van de Burger King) en dit in de trein kunt verorberen. In de trein hangt meestal een vrij neutrale geur. U kunt hier een positieve verandering in aanbrengen door in de trein uw snack of maaltijd te verorberen.

Naast de neutrale geur is er nog een ander probleem in de trein: de stilte. Zorg daarom dat u altijd een walkman, diskman of mp3-speler bij u hebt. Hiermee kunt u het stilteprobleem voor u zelf verhelpen, maar het biedt ook een ander voordeel. Vaak zijn er mensen die geen muziek bij zich hebben tijdens het reizen. U kunt hen helpen door uw draagbare muziekspeler op maximaal volume te zetten. Hierdoor zorgt u voor wat muziek voor uw medepassagiers en tegelijkertijd kunt u zelf maximaal genieten van de goede muziek die u bij zich heeft. Ook al houden uw medepassagiers niet van uw muzieksmaak: op deze manier kunnen zij toch met deze alternatieve vormen van kunst kennismaken.

Op het station
Wanneer u zich op het station op een roltrap bevindt, gaat u altijd in het midden van de roltrap staan. Zo kunnen geen andere reizigers u passeren, wat zorgt voor een constantere stroom van reizigers die zich op de stations bevinden.

Bij het lopen door gangen loopt u zo veel mogelijk tegen stromen van mensen in. Dit is een uitstekende oefening om uw reactievermogen te verhogen. Wees niet bang om tegen andere mensen op te botsen: op uw beurt helpt u hen hierbij hun alertheid en reactievermogen te verhogen.

Op de perrons
Op de perrons dient u zo veel mogelijk geclusterd op uw trein te wachten. Ga niet verspreid staan over de gehele lengte van het perron (wat ook de gehele lengte van de trein inhoudt). Door met de grote groep reizigers dicht bij elkaar te staan houdt u langer en meer warmte vast. Wanneer er bankjes aanwezig zijn kunt u daar plaatsnemen, maar let wel op dat u ook uw tas op het bankje plaatst. Door uw tas op de grond te leggen loopt u het risico dat uw tas en de spullen daarin onnodig lage temperaturen bereiken, wat er erg schadelijk voor is.

Als de trein het station binnen komt rijden, doet u er goed aan een stukje met de trein mee te rennen. Dit voorkomt het verslappen van de spieren. Zeker op de vroege ochtend is dit een aanrader, zodat vanaf het begin van de dag u meteen lekker los ben. Let bij het rennen zo min mogelijk op andere wachtende reizigers. Het is ten slotte in uw belang dat u lichamelijk in gezonde toestand blijft.

Wanneer de trein bijna stilstaat en u een deur van de trein heeft uitgekozen waar u in wilt stappen (ook al rijdt de trein nog) dient u mee te lopen met deze deur, om vooraan te kunnen staan en als eerste kunt instappen. Ook daarbij dient u zo min mogelijk op andere mensen op het perron te letten. Zij zouden ook sneller een deur moeten kiezen, zodat iedereen sneller in kan stappen en de trein eerder kan vertrekken.

Als de deuren van de trein opengaan, probeert u dan zo snel mogelijk in te stappen, ook al moeten er nog andere mensen uitstappen. Het snel zoeken van een goede zitplaats heeft natuurlijk prioriteit boven alles.

Als het niet lukt snel in te stappen, probeer dan (bij voorkeur met een groepje) het gebied voor de deur te blokkeren voor de uitstappende reizigers. Hierdoor kunt u de met uw medepassagiers verzamelde warmte doorgeven aan de reizigers die net uitstappen en de kou in moeten. Probeer daarbij vooral niet om u heen te kijken of er een deur is waar geen uitstappende reizigers zijn. Dit voorkomt het onnodig verlies van warmte en saamhorigheid.

Bij het verzamelen voor de deur dient u dicht achter de persoon te gaan staan. Met het uitademen door uw neus kunt u de nek van de persoon voor u nog extra verwarmen. Probeer ook de rugtas van die persoon aan te raken, om hem eraan te herinneren dat zijn tas nog steeds op zijn rug zit. Ook wordt het aangeraden uw medepassagiers een beetje vooruit te duwen. Dit bevordert de snelheid van het instappen van alle passagier.

Het is een misverstand dat alle mannelijke passagiers de vrouwelijke passagiers voor dienen te laten gaan bij het instappen. Dit is een ouderwets gebruik en totaal niet meer van deze tijd. Ook voor oudere mensen gaan dit niet meer op: jonge mensen mogen ook hen duwen en voor hen instappen.

Een plaats zoeken
Als u in het gangpad loopt te zoeken naar een plaatsje, wil het nog wel eens voorkomen dat u moet wachten op een persoon voor u die zijn tas af moet doen en zijn jas uit moet doen. Probeer niet te wachten tot deze persoon hiermee klaar is, maar tracht in het smalle gangpad (ondanks het gebrek aan ruimte) u langs deze persoon te bewegen. Zo kunt u sneller verder met het zoeken van een zitplaats. Er staan immers ook mensen achter u te wachten, die daar ook naar op zoek zijn.

Bij het zoeken van een zitplaats dient u bij voorkeur een tweezits te kiezen waar nog niemand zit. Het conserveren van warmte is uiteraard in de trein niet meer nodig. Bij het gaan zitten hebt u de keus uit twee mogelijkheden:
Ga bij het raam zitten, maar zet uw tas naast u op de stoel aan het gangpad. Treinpassagiers hebben de neiging eerder een lege tweezits te kiezen dan te vragen of ze naast u mogen komen zitten. Het bevordert een betere spreiding van de passagiers over het treinstel.
De tweede mogelijkheid (wat eigenlijk nog een betere is dan de eerste) is dat u aan het gangpad gaat zitten en uw tas plaatst bij het raam. Wanneer er andere passagiers bij u in de tweezits willen zitten, dient u niet door te schuiven naar het raam, maar de medepassagier over uw benen heen te laten stappen zodat hij bij het raam komt te zitten. Let op: u dient niet op te staan bij deze procedure. Dit zorgt voor een vervelende onderbreking van uw activiteit in de trein.

Als u een plaats gevonden hebt is uw eerste missie voltooid. U kunt vervolgens beginnen met het afdoen van uw tas en uw jas uitdoen. Doe dit op uw gemak: de trein heeft nog lang niet zijn bestemming bereikt dus er is genoeg tijd om dit zorgvuldig te doen. Let op dat u bij deze procedure in het gangpad blijft staat en niet voor uw stoel. In het gangpad is namelijk de meeste ruimte, die u hierbij zeker nodig gaat hebben.

Plaats uw tas niet in de rekken boven de zitplaatsen. Deze rekken zijn bedoeld voor oude kranten en natuurlijk het leesblad Rails. U plaatst uw tas onder uw stoel of in het gangpad, zodat u er te allen tijde zicht op kunt houden.

Soms komt het voor dat het erg druk is in de trein en er bijna geen zitplaatsen beschikbaar zijn. Doet u vooral geen moeite om die enkele lege zitplaatsen op te zoeken en te benutten. Dit kost onnodig veel energie. Daarbij laat u de mensen die geen zitplaats hebben in de steek, omdat zij moeten blijven staan.

Wanneer u geen zitplaats heeft kunnen bemachtigen, dient u in het gangpad naast de zitplaatsen te blijven staan. Met dit gebaar maakt u de andere mensen die ook moeten staan duidelijk dat u al gezien heeft dat er geen zitplaatsen meer beschikbaar zijn. Wanneer u alleen bent kunt u het beste enkele wagons doorlopen tot u een stukje gangpad vindt waar meer mensen zich in het gangpad hebben opgehoopt.

Een poosje voor aankomst in een station wordt er door de trein omgeroepen dat de trein het station nadert. Als u aan het gangpad zit en de persoon naast u wil de trein gaan verlaten, dient u zoals eerder genoemd niet op te staan om persoon er gemakkelijk langs te laten: dit verstoort uw huidige activiteit. Als u op dat station de trein moet verlaten, dient u de eerder genoemde procedures achterwaarts uit te voeren. Ook al hebt u nog ongeveer 5 minuten tijd voordat de trein daadwerkelijk het station bereikt, moet u toch beginnen met actie ondernemen. Ga in het gangpad staan om uw jas aan te doen, zodat het voor passerende reizigers niet mogelijk is door te lopen. Zo kunnen zij meteen goed zien hoe de procedures uitgevoerd dienen te worden, mochten zij deze informatie onverhoopt niet hebben gelezen.

Als u klaar bent loopt u richting een uitgang van het treinstel. Ga hierbij opnieuw dicht op de reiziger voor u staan om alvast door uw neus wat warme lucht in zijn richting te blazen; zij en u moeten immers uitstappen en de kou weer in. Ook kunt u hierbij even tegen de tas van de persoon voor u gaan staan: dat is voor hem de controle dat hij zijn tas niet per ongeluk vergeet en bij zijn zitplaats laat staan.

Het moeilijkste van dit moment is om het lopen door het gangpad exact op de zelfde tijd te laten geschieden als het moment dat de trein over een aantal wissels rijdt voor het station. Het heen en weer schudden van de trein is namelijk het teken dat u bijna bij het station gearriveerd bent. Maak u niet druk wanneer u door het schudden tegen zittende passagiers aanstoot. Mogelijk zijn zij ingedut en is dit voor hen een herinnering dat zij ook de trein dienen te verlaten. Wanneer er geen personen achter u lopen kunt u proberen achterwaarts tegen zittende reizigers aan te botsen, zodat u toch kunt controleren of uw tas zich wel op uw rug bevindt.

Op het moment van uitstappen staan er hoogstwaarschijnlijk andere passagiers op het perron voor de trein te wachten. Zoals eerder beschreven is hier het doel zoveel mogelijk warmte te vergaren. De reizigers op het perron zijn dicht op elkaar gaan staan voor u, probeer dus ook zoveel mogelijk tegen deze mensen aan te lopen om warmte te vergaren.

Automatische deuren
Alle deuren (tussen de gangpaden) gaan automatisch open wanneer u zich ervoor bevindt. Oplettende reizigers zullen zien dat dit ook is aangegeven op de deuren: “automatisch”, staat er bij de deurklink. Omdat de deuren automatisch opengaan, zullen zij ook weer automatisch sluiten. Als u merkt dat de deur voor u gaat sluiten, probeer dan op het laatste moment toch erdoor te komen. Omdat de deur opnieuw automatisch zal opengaan, hoeft u deze niet voor de reiziger achter u open te houden.

Als de deur niet automatisch voor u opengaat, kunt u de noodvoorziening gebruiken voor de deur: de deurklink. Als er dubbele deuren aanwezig zijn met 2 deurklinken, probeer dan altijd eerst de deurklink waar niets bij staat aangegeven. De melding bij de klink geldt niet voor de desbetreffende deur en dus niet voor u. Als er niets gebeurt bij het overhalen van de klink kunt u de andere proberen. Er werkt namelijk altijd maar één van de twee.

Contact met medepassagiers
Het is verboden verbaal contact te hebben met uw medepassagiers, op enkele uitzonderingen na. Wanneer er in de trein wordt omgeroepen dat deze vertraging heeft, is deze regel niet meer van toepassing. U mag dan beide één opmerking maken over de NS. Spreek daarbij niet uw ware oordeel over de NS uit, maar overdrijf alsof u iedere dag minutenlang vertraging heeft.

Bellen in de trein
Controleer voor u gaat reizen met de trein of de beltoon van uw telefoon op maximaal volume staat. Zorg dat u altijd een beltoon ingesteld hebt van uw favoriete popsong uit de Top 40. Spreek met uw collega’s en vrienden af dat ze u kunnen bellen op de momenten dat u met de trein reist. Doe rustig aan als u gebeld wordt: de telefoon gaat dan meerdere keren over. Om rekening te houden met het eventuele disfunctioneren van de microfoon van uw telefoon of de speaker van de beller, dient u uw stem te verheffen om zeker te stellen dat de ander u kan verstaan.

http://www.neostream.com/ (dat mannetje is te gek: allertofste menu ooit, deed t bij mij alleen in IE, wel lange laadtijd);

http://www.samorost.net/ (een site waar ik uitzonderlijk lang bleef hangen, omdat t gewoon zooo mooi is. Ja n gelikt design telt echt wel mee in de Usability van een site);

http://www.collab.nl (praat met chatbot alice door /alice [bericht] te typen, en check t shared whiteboard en de multi-user-quiz, dikke fun);

http://www.tokyoplastic.com/ (gaat nergens over, maar oh oh wat lekker en mooi).

Reageren dus!

*update*

De Boudewijn himself stuurde me, via MSN, want hij durft t zelf niet te posten ofzo, deze link: http://www.dontclick.it/ n Heleboel info over vanalles dat met surfen te maken heeft. Dikke fun, Pick Swart wordt er zelfs bijna blij van.

Ook nice, de Multi-Touch Interaction Research: http://www.youtube.com/watch?v=iVI6xw9Zph8

Het komt doordat de denkwijze andersom werkt dan 'bij ons jonge mensen'. Voorbeeldje: een record verwijderen uit het telefoongeheugen. Dus wat willen we:

Een record (1) verwijderen (2) uit het telefoongeheugen (3). Drie stappen, achter elkaar. Toch? Not, denkt de ID’er. We gaan categoriseren! In de logica van een ID’er ga je eerst naar het telefoongeheugen. Nee wacht, we maken het ingewikkelder: we gaan éérst naar het menu (druk op menu). In het menu kies je telefoongeheugen (3). Van het telefoongeheugen wil je wat verwijderen (2). Tenslotte kies je welke record (1) er verwijderd moet worden. Wil je echt verwijderen? Ja, ik wil echt verwijderen.

Nog een voorbeeldje. Check even http://webdemo.ns.nl/e2000.html Nou ja. We willen naar Amsterdam. Enkele reis? Nee, we zijn met z’n twee. Ow, da’s wat anders? Oké, enkele reis. “Raak de beginletter van uw eindbestemming aan.” Oké, de A. Uhoh. 39 nieuwe opties! Dat zal wel niet goed zijn. Jawel, mevrouw. Vanaf dat moment wordt het logischer, al moet het scherm wel knipperen met pijlen en kleurtjes om duidelijk te maken waar je op moet drukken.

Rechts zitten ook een paar knoppen in het beginscherm (PIN, chipknip), moet je daar es op drukken. Hee, dan zijn ze ineens foetsie! De reden hiervoor krijg ik écht niet in mijn kop, in wat voor bochten ik m’n hersens ook wring.

Reden twee, wat nog veel erger is: niet alle opties zijn direct te zien. Je moet met je virtuele vermogen alle menuopties tegelijk zien in je verbeelding, en dan een keuze maken (omdat die kleine pokkeschermpjes maar één regeltje tekst tegelijk kunnen laten zien). Da’s een ietsje te optimistische inschatting voor de gemiddelde Nederlander. Misschien kun je beter bejaarden ID’er laten zijn…

Ach ja, laat ze maar lekker die mensen, moeten de ID’ers denken. Over 20 jaar zijn die ouwe stuntels allemaal toch dood, en zijn er alleen maar mensen over die zoiets wèl begrijpen. Probleem opgelost toch?

Briljant! Een conducteur die eindelijk erachter is gekomen wat de belachelijke treinvertragingen veroorzaakt: de passagiers. Het viel mij al wel vaker op. Ik loop altijd naar het voorste of het achterste deel van de trein toe, waar nauwelijks mensen staan. Bijna altijd plek om te zitten. Bij het in- en uitstappen ontstaat altijd een vreemde vorm van massagedrag: de hele meute loopt altijd naar de zelfde deur toe, terwijl je je ook kan omdraaien en zo kunt in-/uitstappen, omdat daar niemand is. Net zo ver lopen. Maarja, de gemiddelde treinreiziger is nu eenmaal te seniel om eens om zich heen te kijken waar het rustig is. Gevolg: dikke rijen, dikke vertraging.

Dus, stelletje achterlijke gladiolen, anticipeer waar je uitkomt bij het station waar je uitstapt, zodat je sneller bij de uitgang bent van je eindhalte. En verspreid. Je hebt toch zo’n hekel aan al je medereizigers? Waarom dan allemaal bij elkaar zitten? En als je dan uitstapt, loop dan ook meteen effe door op die roltrap ja.

Films op tv kijk ik allang niet meer. Ik wil film zien, en niet onderbroken worden door reclame, en al helemaal niet door dat schurfterige Hart van Nederland (nieuws: in Nes aan de Amstel is een deurklink afgebroken!) of zoiets. Vroeger ging het nog om de content, nu om het geld verdienen.

Film op tv is trouwens al lang heel erg kut, echt heel, heeeel erg kut. Is het je wel eens opgevallen dat een film in de bioscoop een stuk breder is dan op tv? Zo breed is een televisiescherm niet he. Zou je eigenlijk een film met balken moeten uitzenden op tv, voor het zelfde beeld. Dus krijg je van die mongolen die dan denken “heuj, dur zitte balluke over ut scherrum, ik ken nie allus zien zoow!” Dus snijden ze aan de zijkanten er een stuk af, huppakee, fullscreen beeld. Moet je maar es goed kijken, je ziet vaak acteurs tegen n vage leegte kletsen. Er had dus nóg iemand in beeld moeten staan. Hup, film verneukt. Af en toe durven ze dan nog in die beelden te monteren, zodat je van die springers krijgt van de ene kant van het beeld naar de andere kant. En soms, en dan moet ik echt kotsen, gaan ze in het beeld een pan (horizontale camerabeweging) maken, om het hele (breed)beeld toch te kunnen zien. Terwijl die beweging nooit gemaakt is bij de opnames. Niet doen verdomme, die kutklotezenders verneuken de film!

Ten tweede is er het geluid van de film: het is geleveld. Dit betekent dat een fluisterende stem net zo hard klinkt als een onploffend gebouw of pistoolschot. Best raar, niet? Omdat je bij normaal geluid op tv, die niet zo hard staat, reacties krijgt van: ”tering weh un lawaai vandanet, en nouw vesta ik dur gin hout meer van weh ur guzegd wort!” Daarom wordt alle geluid gelijkgetrokken. Let er maar eens op, als er een hard geluid is, wordt de rest van het geluid daarna even ‘opgeslokt’. Omdat het geluid even piekt en dus snel omlaag moet. Da’s irritant, zo is de film niet bedoelden t klinkt voor geen fuck. Ik wil films zien zoals ze bedoeld zijn. In de bioscoop klopt dat wel. Daar is het geluid afgemixt, en klinkt alles zo hard (of zacht) als dat het hoort te klinken. En op dvd’s ook.

Oja, tegenwoordig ben ik ook wat oplossingen aan het geven hè, net als in de vorige post? Oplossing: downloaden. Gewoon, dvd-rips, goed beeld, goed geluid, geen reclame. Programma om te downloaden haal je hier, goede links hier of hier.