23 Juni 06 - 23:00Voetbal

Ik heb er al een keer over geschreven, dus ik ga het niet nog een keer uitleggen: zap voor de grap tijdens een WK-wedstrijd eens naar ARD (Duitsland), en vergelijk het met de uitzending van de NOS. Meer voetbal! Dat is toch wat je wilt?!

Voor die suffe Nederlandse commentator hoef je het ook niet te doen. Of je nou thuis, in een café of op een terras voetbal gaat kijken, er zit altijd wel een voetbalanalist bij je in de buurt die de hele wedstrijd van passend commentaar voorziet, met nog veel passendere scheldwoorden. Let op: hij heeft altijd gelijk, en de scheidsrechter nooit.

Overigens zag ik op tv (ja, per ongeluk keek ik even tv) een niet-westerse allochtone vrouw het meest adequate commentaar geven op de hele Oranjegekte: “Als je het hele jaar geen reden om te feesten hebt, is het WK wel bijzonder ja.” Met andere woorden: we feesten niet omdat het Nederlands Elftal wint, maar om een extra dag reden voor carnaval (Voor de niet-Brabanders: carnaval = je verkleden, slechte liedjes brallen en je naar de klote zuipen tot je niet meer kunt. Nog een synoniem met exact dezelfde betekenis en inhoud: Koninginnedag).

De troosteloze stand tot nu toe: commercie: 3, voetbalfans: 0. Dat heb je overigens aan jezelf te danken, want jij trekt die waardeloze oranje kleding aan en zet ieder oranje gek mutsje dat je bij een pak hagelslag krijgt op je hoofd.

- - twee reacties / Geen trackbacks - § ¶

14 Juni 06 - 21:11Klef

Joris heeft me de afgelopen tijd geleerd dat het leuker is om vrolijk te zijn dan pessimistisch. Weinig stof om over te klagen dus tegenwoordig, maar dit moet me echt even van het hart.

Voor me in de trein (al mijn avonturen spelen zich af in de trein) kwam een stelletje zitten, rond de twintig waren ze. Ik was op mijn laptop aan het werken, die op het tafeltje stond die aan de stoel voor me vast zit, zo’n klaptafeltje weetjewel. Ze ploften in de stoelen voor me, dus mijn laptop kreeg ook een opdonder. Lekker werken zo.

Eerst ging het meisje heel extreem debiel zitten giechelen. Maar dat is niet zo erg en eenvoudig op te lossen. Het komt zelden voor dat ik zo snel naar mijn diskman en zijn volumeknopje reik.

Maar het was niet voldoende. Het stel vond het nodig heel klef te gaan doen. En echt heel, HEEL klef. Dat is heel makkelijk in de trein: gewoon bovenop (of: in) elkaar klimmen, flink tongworstelen en weer terug in je stoel ploffen. Dat je daarbij onsmakelijk geluid (en beeld) maakt is helemaal niet erg in de spits, niemand last van toch?

Wel dus. Ik. Ga asjeblieft ergens anders je erectie in stand lopen houden zeg (Leuk woordgrapje hè? Ik weet er nog een! ‘Nat houden’ is namelijk een vrijwel soortgelijke uitdrukking). Bij voorkeur in een betonnen hokje zonder ramen en deuren. Ik vond ze echt heel schattig samen hoor, écht, maar dat gedreun in die stoel word ik kriegel van. En het gegiechel, dat harder ging dan mijn diskman, ook. En van die speekseluitwisseling recht voor mijn neus moet ik gillen. En niet van blijdschap nee.

Dus deed ik mijn laptop maar weg. Hielden zij godverdomme ook op. Net nu! Maar het meisje moest even nodig snoepjes eten. En dan moet je als jongen je vriendin met rust laten en niet storen in haar dikkereetkweekprojectje, anders heb je dikke ruzie.

Toen gingen ze proberen om tegen elkaar aan te liggen. Ze leerden op zich snel, maar giechelen sloopt je korte termijngeheugen, concludeerde ik. In de trein gaat lekker liggen namelijk niet (ik kan niet eens lekker in die kutstoelen zítten), dus hielden ze er gauw maar mee op. Maar dertig keer. En maar opnieuw proberen. Nee, het zit echt niet lekker. En mij ook niet.

- - Geen reacties / Geen trackbacks - § ¶